BAYRAK SARILI TABUT

2
1987

Bayrak sarılı tabutla hiç göz göze geldiniz mi? Ya da o tabuta yaşlı gözlerle bakan yakınlarıyla?

Adı her kese soğuk gelen ölümün çok yakıştığı bedenler var. Onlar cennetle müjdelenenler, onlar ayette yüceltilen ve “Sakın onlara ölüler demeyiniz” diye mahiyetini kavrayamadığımız nimetlere mazhar olanlar. Onlar; şehitler.

Onlar için bitip tükenmez nimetler başlarken dünyada olanlara ise kavuşuncaya kadar acı düşer nasipte. Bir evladın büyümesi, asker olacağı yaşa kadar onun için verilen emekler, üzerinde yaşadığı toprakları korumak için polislik görevine gelinceye kadar anne babasının o evlat üzerindeki çabaları, daha neler neler. Dile kolay bir evladın ömrü…

Dudaklar titreye titreye “Vatan sağ olsun” dense de, yüreklerde kopan fırtınayı dindirmeye kimsenin gücü yetmez. Kimseler acılı bir eşi, kendi eşi gibi teselli edemez. Hiç kimseye yeniden “baba” denilemez. Geride bu kadar büyük bir boşluk bırakarak giden şehit, yeni rütbesinden ne kadar memnunsa geri de kalanların acısı da bir o kadar haklıdır.

Ve elbette terör! Bu acının aktörü olan, kalleşliği meziyet bilen ve ancak hainliği meslek edinen terörün vicdansız yüzü. Terör, sebep olduğu her şehitle sevinse de, yaktığı her yürekle mutlu olup hedefine ulaştığını sansa da aslında bilemediği bir şey var. Ciğeri yananın duası!

Canınız yanmazsa, derdiniz olmazsa gözyaşlarınız karışmaz duaya. Yüreğiniz tireye titreye yardım istemezsiniz. İşte terör bu duaları hesaba katmayı unutuyor. Canı yanan ana baba ve eşlerin yürekleri yakan duaları elbette terörü de yakacak. Bir müddet kazanmış gibi görünse de ebedi olarak kaybettiğini günü gelince anlayacak.

Bayrak sarılı tabutun musalladaki nazlı duruşu elbette Rahmanın rahmetine dokunacak…

Ölüm Allah’ın emri ve her nefis ölümü tadıcıyken şehitlik ancak sevinilecek ve tebrik edilecek bir durumdur. Bu cümleler ateşin düştüğü yeri yaktığından değil, yangın yerinin yüreğimiz olduğundan.

Bilirim, elleri titreyerek oğlunun tabutunu omzunda taşımaya çalışan babanın acısı ömür boyu geçmez, dokuz ay karnında taşıdığı ve göz bebeği gibi baktığı aslanını kaydeden annenin gözyaşları ömür boyu bitmez. Terör ne kadar çabalasa da yine bir o kadar kesin olarak bildiğimiz bir şey var ki

“ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ!”

Ayşe Kaya 01. Haziran 2017

2 YORUMLAR

  1. Sadece Polislerimiz şehit oluyormuş gibi yazılmış fakat vatan için Doğu da sınır dışında can veren Askerlerimiz unutumuş sanırsam. Yazınızda onların da bu makamda yer aldığını vurgulamanızı beklerdim.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here