Büyümek

1
1107

Sek sek oynadığımız dar sokaklar vardı.
Maceraperest saklambaçlarımız.
Günün hiç bitmesini istemediğimiz daha nice oyunlarımız.
Akşam ezanı okununca ‘biraz dahaa” diye yalvarırdık annemize.
Severdik çocukluğu ve çocuk oyunlarını…
“Ama yine de en çok büyümeye heveslenirdik.”

Aradan yıllar geçti, büyüdük…
Pür neşe saklandığımız sokaklar tanımaz oldu bizi.
Gözlerimizdeki neşe matlaşmaya başladı yavaş yavaş.
Geniş caddelerde arabalarla turlarken, dar sokakları özler olduk.
Saklandığımız tek şey hüzünlerimiz oldu ki onu da beceremedik.

Çok sonraları anladık ki büyüyerek hiç de iyi etmedik…

___________________________
Fotoğraf: Sivas/ Eğriçmen Yaylası
2015

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here