Derin Sorular

0
1321

Kendimi soruyorum bazen, ben kimin?
Kendimi sorguluyorum bazen, benim derdim ne?

Tutturmuşum işte yaşıyorum öylesine. Sabah kalk işe git, akşam geri gel. Rutine alınmış geçim derdi ve ev telaşı. Hayat işte bu iki arada yuvarlanıp gidecek mi hep yani? Bunlar dışında çabalayacağım başka şeyler olmayacak mı, hayatım hep çoluk çocuk derdiyle mi geçecek?

İş hayatı yüzünden bir köşeye bıraktığım amelleri emekli olunca mı sırtıma alacağım, bir anda mı samimiyetimi kuracağım Rabbimle? Başka insanlarında dertleri olduğunu, bir sıcak gülümsemeye herkesin muhtaç olduğunu yıllar sonra mı fark edeceğim?

Emeklilik beni değiştirecek öyle mi?

Yıllarca böyle yaşamışken yeni bir hayata ayak uydurabilecek miyim?
*****************

Derin sorulara muhatap olmak zormuş. Hayatı sorgulamak zormuş, kendini sorgulamak, yanlışlarını, eksiklerini görmek zormuş.
Onları kabul edipte değiştirmek zormuş ve de.

“Neyim kalacak ki geriye şu dünyada. Yaşadı ve öldü. İşte hepsi bu kadar. Bir ara sevildi, arkasından ağlandı, şimdiyse kimse önemsemiyor bile yokluğunu işte hepsi bu bir hayattan geriye kalan.”

Bir şeyler yapmalı değil mi yok olmamak için? Bir derdi dert edinmeli değil mi yürekleri fethetmek için. İyiliklere vesile olup da sonsuzlukta yol almalı değil mi ya?
Kimler sulayacak solup giden yürekleri, kimler ellerinden tutacak eli bırakılanların? Kimler itilip kakılanı kaldıracak yerden, kimler yetimin yüzünü güldürecek onun başını okşayacak? Ya kimler verdiği sözü yerine getirmenin erdemini hatırlayacak artık. “Emrolunduğu gibi dosdoğru olmayı” kimler üzerine alacak?

Derin sorularım devam ediyor. Kimler iki kuruş uğruna iki büklüm olmaktan utanç duyacak artık? Kendisi üç beş kuruş daha fazla kazanma adına tüm adalet duygularını köreltip, kölesi olduğu dünyanın “son”lu olduğunu kimler anlayacak artık?
Fazla söze gerek yok aslında sorum şu, kimler “İNSAN” olacak artık?
Faniliğini ve kulluğunu hatırlayıp kim “KUL” olacak artık?

Ayşe Kaya

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here