Filistin’de Olmak

0
983
Ah! Filistin olmak ne zor...
Filistin’de Olmak

Filistin’de Olmak

Neyden bahsediyorduk bilmiyorum, içimle boğuşuyorduk yine.
Ardı arkası kesilmeyen videolardan biri takıldı gözüme, tıklanacak gibi değildi ama cesaretimi topladım ve açtım. Vahşetin son teknolojisi serildi gözlerimin önüne. Olduğum yerde donup kaldım ve ilk kez o kadar derinden ah düştü dilime zulmü sevenler için.
Vicdanın, merhametin ve insanlığın olmadığı topraklarda insan olmak, dağ olmak, taş olmak ne zor dedim kendi kendime.
Filistin olmak ne zormuş, o an gerçekten anladım.

Acıyla kıvranan çocuklar, kundakta kalmış bebekler ve doğumu beklerken ölümle tanışmış ceninler. Filistin’de çocuk olmak demek her an Azrail’le tanışıp ölüm oyunu oynamak demek. Filistin’de anne olmak demek, parçalanmış çocuğu için parçalanmak, her an kocasını kaybetmek ve hatta her an kendisi yok olmak demek. Filistin’de baba olmak… Çaresizce yutkunmak, ailesi için hiçbir şey yapamamanın ağırlığı, ölü çocuğunun cesedini kucağında feryatla taşıyıp gözyaşlarına boğulmak demek. Baba olmak güçlü olmak demek ama Filistin’de baba olmak en çok çaresiz olmak demek…

Filistin’de insan olmak zor! Ağaç olmak zor, etrafı yeşille boyamak, ciğerlere nefes olmak varken bir bombanın hücumuyla ateş olmak zor. Dağ olmak, taş olmak zor. Bir yorgunun üzerine oturup dinleneceği taşlar olmak varken, kana boyanmış mezar taşları olmak zor.
Tüm şehirler yaz coşkusu yaşarken, sıcaktan serinlemenin derdini ararken, bombaların çıkardığı yangınların sıcağına katlanmak da zor. Ve tüm şehirler cıvıl cıvılken ölüm çığlıkları atmak ve bu sesi gece gündüz dinlemek zor.
Demem o ki; Filistin olmak zor!

Ramazanın boynu bükük Filistin’de, keyifli sahur sofraları ve de enfes iftar davetleri yok. Sahur kan; iftar ölüm…
Akşam ezanı iple çekilip, en leziz yemekler hazırlanırken diğer şehirlerde Filistin mahcup. Yemek yok, çeşit yok, keyif yok!

Ve bayram…

En çok bayram zor Filistin’de. Bu sene bayram gelmeyecekmiş oraya. Çocuklar ellerinde poşetlerle kapı kapı gezmeyecekmiş Filistin’de. Babalar harçlık vermeyecekmiş çocuklarına ve anneler en güzel bayramlıkları seçmek için yavrularına, alışverişe çıkmayacaklarmış.
Sahi, bayram nasıl gelecek ki Filistin’e? Çocuklar öldü, onlar şimdi bayram şekerlerini meleklerden alıyor olmalılar. En güzel bayramlıklar içinde anne ve babalarını bekliyor olmalılar. Kim bilir belki de anne babaları mezarlarının başına şeker ve harçlık bırakırlar…

*********
Babalar olmayacakmış kimi evlerde de. Çocuklar boynu bükük kalacakmış ve anneler yokmuş kiminde de. Acının girmediği ev yokmuş, gözyaşının dökülmediği bir gün geçmiyormuş ramazanda Filistin’de. İşte bu yüzden bayram da gelmiyormuş.
Bayramın bile boynu bükük ya, daha nasıl anlatılsın bu acı. Filistin’de bayram olmak ne zor.

Vahşetin savunma adını aldığı, gücü yetenlerin kör, sağır ve dilsiz olduğu bir dünyada yaşamak ne zor.

Ve son olarak yineliyorum; Filistin olmak ne zor!

2014 / Erzincan
Fotoğraf / Bursa Ulu Cami

Ayşe Kaya

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here