GECE’ ye

1
7192

Esen rüzgâr ruhuma işliyor, gecenin kör karasında ruhumu salıyorum sokaklara.
Umarsızım; bir başıma arşınlıyorum ruhumun en ücra köşelerini. İçimin karanlığı dışarıdan bin beter.
Hayallerim korkunç birer hayalet olup sarıyor etrafımı yine, hep aynı kısır döngü.
Bu gece yalnızlığımın yine gün dönümü! Gözlerimi kapatınca saçlarımı sadece rüzgâr okşuyor.
Bir fısıltı çarpıyor çığlık çığlığa kulaklarıma; “BAK YİNE BİR BAŞINASIN”… Susuyorum, verecek cevabım yok. Diyecek sözüm yok, dilimi ısırıp bin bir sitemi yine kendime sıralıyorum.
Karanlık körleştiriyor iyiden iyiye kalbimi. Bu yüzden ne yalnızlığı seviyorum ne de geceyi. Ah bir bitse şu yalınlık nöbeti… Uzadıkça gece, çenesi düşük bir ihtiyar oluyor yüreğim. Dırdır edip duruyor beynimin içinde. Oysa hiç takatim yok direnmeye. Takatim yok boğuşmaya geceyle. Bitsin artık karanlık ve bembeyaz bir gün doğsun yüreklere. Sussun tüm sesler. Sussun ahenksiz heceler. Susun etraftaki o çokbilmişler. Sussun içimde susmak bilmeyen tüm hisler. Her gece ruhuma ben bir kör düğüm atıyorum, işte belki de bu yüzden bir türlü çözülemiyorum. Bu saatten sonra dudağımın kaderine ayrılık bir hicaz şarkı düşer. Bitmiş perişan olmuş aklımla beraber ve nihayet gecede biter.

“2014”

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here