Sonbahar

0
1141

Niye bilmem hep sonbaharı sevdim. Dökülen yapraklarda buldum kendimi. Sarı gazallerin arasına ruhumu kundakladım. Her son bahar gelişinde bir yandan sevinç çığlıkları attım içimde, bir yandan gözlerimi kapadım görmeyeyim diye.
Bir tarafım mutluluk kahkahaları atarken, diğer yanım ölüyor kederden. İki ayrı ben varmış gibi benliğimde. Hala çözemedim hangisi gerçek benim diye.
Belki de bundandır sonbahar aşkım. Benim gibi çözülmesi zor oda, bazen bakıyorum dertten kederden dem vuruyor geçip gidenlere ağlıyor, bazen de bakıyorum ki en güzel baharları müjdeliyor. Zemherilerin ardından düşecek cemreleri fısıldıyor.
Son bahar ve ben, nasılda yakışıyoruz birbirimize. Nasılda kaynaşıyoruz herkesin uykuda olduğu saatlerde. Nasıl da can veriyoruz şiirlere.
Sonbahar!
Kalbime hüznü aşılıyor.
Ve her hüzün bana bir başka yakışıyor.

Ayşe Kaya

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here